آیا استراتژی «مانچسترگرایی» میتواند الگوی توسعه ملی بریتانیا باشد؟
سر کیر استارمر، نخستوزیر جدید بریتانیا، با اتخاذ رویکردی سیاسی تحت عنوان «مانچسترسم»، مسیر تازهای را در مدیریت کشور آغاز کرده است. این فلسفه سیاسی که توسط اندی برنهم، شهردار سابق منچستر، ترویج شد، بر اساس موفقیتهای اقتصادی و اجتماعی این شهر شمالی بنا شده است.
«مانچسترگرایی» بر سه محور اصلی متمرکز است: سرمایهگذاری در بخش خدمات عمومی، تقویت زیرساختها و حمایت از صنایع محلی. این استراتژی با هدف تحریک رشد اقتصادی و کاهش شکافهای منطقهای و اجتماعی، منچستر را به شهری پویا و موفق تبدیل کرد.
فیصل اسلام، سردبیر اقتصاد، به بررسی دقیق سیاستهایی میپردازد که در منچستر اثرگذار بودند تا مشخص شود آیا این مدل میتواند در کل بریتانیا نیز به کار گرفته شود یا خیر. چالشهای فعلی کشور مانند رکود اقتصادی، نابرابریهای منطقهای و مسائل اجتماعی، نیازمند راهکارهای نوین و مؤثر هستند.
سؤال اصلی این است که آیا درسهایی که از تجربه منچستر آموخته شده میتواند برای بهبود شرایط سایر مناطق بریتانیا نیز به کار گرفته شود؟ این بحث، فرصتی را فراهم میکند تا ارزیابی کنیم آیا میتوان با الگوبرداری از موفقیتهای محلی، کشوری متعادلتر و پررونقتر ساخت.