ابزارهای ارزیابی خطر ژنتیکی، فناوری‌هایی هستند که با تحلیل DNA افراد، احتمال ابتلا به بیماری‌های خاص را پیش‌بینی می‌کنند. این ابزارها به دلیل کمک به تشخیص زودهنگام خطرات سلامتی توسط پزشکان، در مراقبت‌های بهداشتی اهمیت روزافزونی یافته‌اند. با این حال، بسیاری از مدل‌های ژنتیکی پیشرفته با داده‌هایی آموزش دیده‌اند که عمدتاً از افراد اروپایی تشکیل شده است. این موضوع می‌تواند دقت این ابزارها را برای اقلیت‌های نژادی و قومی کاهش دهد.

سوگیری موجود در داده‌ها ممکن است پیش‌بینی‌های نادرستی را برای جمعیت‌های غیراروپایی به همراه داشته باشد و دسترسی نابرابر به مراقبت‌های پزشکی شخصی‌سازی‌شده را تشدید کند، که نابرابری‌های سلامتی را در سطح جهانی گسترش می‌دهد.