در جریان رویارویی اخیر، اسرائیل با حمله به یک کارخانه تولید فولاد در ایران، ادعا کرد که این تأسیسات به تأمین منابع مالی و مواد مورد نیاز برای پشتیبانی از فعالیت‌های نظامی جمهوری اسلامی کمک می‌کرده است، از جمله توسعه سلاح‌ها. اما این اقدام نه تنها تبعاتی برای اقتصاد نظامی ایران داشت، بلکه بر بخش‌های غیرنظامی نیز تأثیر منفی گذاشت، چرا که کارخانه‌های فولاد اغلب در پروژه‌های ساخت‌وساز و حمل‌ونقل غیرنظامی نیز مشارکت دارند.

این حمله باعث برانگیختن بحث‌هایی دربارهٔ مطابقت این اقدام با معیارهای حقوقی بین‌المللی برای تعیین هدف نظامی مشروع شده است، زیرا ممکن است نیازمندی‌های مدنی مهمی را نادیده گرفته باشد.