ایجاد باغی با رویکردی دوستانه نسبت به محیط زیست، اگرچه هدفی پسندیده به نظر می‌رسد، اما چالش‌برانگیزتر از آن چیزی است که اغلب تصور می‌شود. در حالی که استفاده از گیاهان بومی منطقه مزایای قابل توجهی برای حیات وحش محلی و کاهش نیاز به منابع دارد، باغبانان با پیچیدگی‌هایی مواجه می‌شوند که ممکن است انتظارشان را برآورده نکند.

یکی از چالش‌های اصلی، شرایط متغیر خاک است که پیش‌بینی آن دشوار است. انتخاب گیاهان مناسب برای آب و هوای خاص منطقه نیاز به تحقیقات دقیق دارد. علاوه بر این، تنها تکیه بر گونه‌های بومی ممکن است کافی نباشد تا مزایای اکولوژیکی قابل توجهی به همراه داشته باشد.

متخصصان تاکید می‌کنند که جنبش حمایت از پایداری باید جنبه‌های متعدد دیگری را نیز در نظر بگیرد. برای مثال، تاثیر گونه‌های مهاجم، آماده‌سازی و مدیریت خاک، و حفظ تعادل بین تنوع زیستی و زیبایی شناسی باغ، همه عوامل مهمی هستند که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت.

بنابراین، باغبانی محیط زیست‌محور فراتر از انتخاب گیاهان بومی است. درک روابط پیچیده بین خاک، آب، حیات وحش، و مدیریت بلندمدت باغ، کلید موفقیت در ایجاد چنین فضاهایی است.