با افزایش نگرانی‌ها در مورد آینده‌ای که ممکن است خواندن و نوشتن در آن اهمیت کمتری داشته باشد، بزرگسالان سالخورده با چالش‌های فزاینده‌ای در زمینه سواد مواجه هستند. در بسیاری از کشورها، افراد مسن‌تر به طور فزاینده‌ای با مشکلاتی در مهارت‌های پایه خواندن و نوشتن روبرو می‌شوند. این پدیده پیچیده است و ریشه در عوامل متعددی دارد.

دسترسی محدود به آموزش در گذشته، به ویژه برای نسل‌های قبل، یکی از دلایل اصلی است. همچنین، تحول دیجیتال و افزایش استفاده از رسانه‌های آنلاین که نیازمند مهارت‌های متفاوتی هستند، بر این وضعیت تأثیر گذاشته است. بسیاری از بزرگسالان سالخورده در محیط‌هایی رشد کرده‌اند که خواندن و نوشتن در آنها یک فعالیت روزمره معمول نبوده است.

کارشناسان هشدار می‌دهند که این روند می‌تواند پیامدهای جدی در حوزه‌های مختلف زندگی داشته باشد. برای مثال، در بهداشت و درمان، بیماران مسن ممکن است با درک اطلاعات پزشکی پیچیده مشکل داشته باشند. همچنین، در امور قانونی و اداری، جایی که اسناد کتبی و مدارک مهم هستند، فقدان مهارت‌های سوادی می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.

اصطلاح "دوره پس از سواد" به این مفهوم اشاره دارد که خواندن و نوشتن ممکن است در آینده اهمیت کمتری داشته باشند، اما برخی معتقدند که کاهش سطح سواد در میان بزرگسالان مسن، نشانه‌ای از حرکت به سوی چنین دوره‌ای است، حتی اگر هنوز به طور کامل محقق نشده باشد.