جام جهانی ۲۰۲۶، که در سه کشور آمریکای شمالی برگزار خواهد شد، پتانسیل تزریق سرمایه قابل توجهی به اقتصاد منطقه و جهان را دارد، اما توزیع این سود به طور یکنواخت صورت نخواهد گرفت.
کشور میزبانان، یعنی ایالات متحده، کانادا و مکزیک، از منابع متعددی درآمدزایی خواهند کرد. فروش حق پخش تلویزیونی به شبکههای جهانی، بلیطفروشی به تماشاگران و جذب گردشگران خارجی از مهمترین منافع آنها خواهد بود.
شرکتهای حامی این رویداد ورزشی نیز از این مسابقات سود خواهند برد. برندهای فعال در حوزههای مختلف مانند پوشاک، غذا و حملونقل با قرار گرفتن در معرض میلیونها بیننده در سراسر جهان، بازاریابی و تبلیغات خود را تقویت میکنند.
با این حال، تمام کشورها و کسبوکارها از این جام جهانی منتفع نخواهند شد. کشورهای میزبان غیرآماز منطقه ممکن است در این زمینه با چالشهایی مواجه شوند. همچنین تیمهای ملی کشورهای فقیرتر ممکن است هزینههای سنگینی برای حضور در این مسابقات متحمل شوند، حتی اگر به موفقیت قابل توجهی دست یابند و جایزه نقدی کسب کنند.
در حالی که جام جهانی ۲۰۲۶ فرصتهای اقتصادی بینظیری را ارائه میدهد، برخی از جوامع و کشورها ممکن است با موانعی مانند هزینههای بالا یا دسترسی محدود به مزایای مرتبط با میزبانی چنین رویدادی جهانی روبرو شوند.