آب‌وهوا گرم تابستانی می‌تواند بر هر فردی تأثیر بگذارد، اما برخی افراد در معرض خطرات جدی سلامتی بیشتری هستند. با افزایش دما، بدن برای خنک ماندن عمدتاً از طریق تعریق تلاش می‌کند. اگر مایعات جایگزین نشوند، این امر می‌تواند منجر به کم‌آبی شود. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض گرما ممکن است باعث افزایش دمای هسته بدن شود که به خستگی حرارتی -با علائمی مانند سرگیجه، تهوع و ضربان قلب سریع- یا حتی آنافور گرمایی، وضعیتی تهدیدکننده زندگی که در آن تنظیم دما در بدن شکست می‌خورد، منجر شود.

افراد مسن، کودکان خردسال، افرادی که از بیماری‌های مزمن رنج می‌برند و کسانی که در فضای باز کار می‌کنند به دلیل توانایی کمتری در تنظیم دمای بدن یا افزایش فعالیت فیزیکی، در معرض خطر بالاتری قرار دارند. اقدامات پیشگیرانه مانند ماندن در حالت هیدراته، پوشیدن لباس‌های گشاد، اجتناب از قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض خورشید و جستجوی سایه می‌تواند به کاهش این خطرات کمک کند. در موارد شدید، ممکن است به مراقبت‌های پزشکی نیاز باشد تا عوارض را جلوگیری کند.