تغییرات آب و هوایی، پدیدهای جهانی و نگرانکننده است که ریشه در فعالیتهای انسانی دارد. شواهد علمی بیشماری وجود دارند که نشان میدهند گرمایش زمین و الگوهای آب و هوایی نامنظم، نتیجه مستقیم اقدامات بشر است.
از یک سو، سوزاندن سوختهای فسیلی مانند نفت و زغالسنگ، که برای تولید انرژی مورد استفاده قرار میگیرند، باعث افزایش قابل توجه گازهای گلخانهای در جو شده است. این گازها، به ویژه دیاکسید کربن و متان، عمل مشابه عایق را انجام میدهند و گرما را در زمین محبوس میکنند. از سوی دیگر، تخریب جنگلها، که اکوسیستمهای حیاتی را تشکیل میدهند، منجر به کاهش توانایی زمین در جذب کربن دیاکسید شده است. فرآیندهای صنعتی نیز با انتشار مواد شیمیایی و گازهای مضر، به این چالش افزودهاند.
دادههای ماهوارهای و مطالعات دقیق بر روی نمونههای یخچالی، روند افزایش دمای جهانی را از اواخر قرن نوزدهم تا کنون نشان میدهد. رکوردهای تاریخی نیز تایید میکنند که گرمایش فعلی بیسابقه است، به ویژه در چند دهه اخیر. این روند صعودی دما، با پیامدهایی مانند وقوع رویدادهای آب و هوایی شدیدتر، افزایش سطح دریا، و اختلال در اکوسیستمها و جوامع انسانی همراه بوده است.
سازمانهای علمی معتبر بینالمللی، از جمله گروه بینالحكومی تغییرات آب و هوایی (IPCC)، این موضوع را تایید میکنند که فعالیتهای انسان عامل اصلی تغییرات اقلیمی فعلی است. روشهای تحقیق متنوعی از مدلسازی رایانهای تا بررسیهای میدانی، همگی به طور یکپارچه نشان میدهند که تغییر اقلیم واقعی و قابل توجه است و نیازمند اقدام فوری برای کاهش اثرات آن بر سیاره ما است.