در پایان هر سال تحصیلی، در برخی جوامع و فرهنگ‌ها، سنت جمع‌آوری هدایای گروهی برای معلمان رواج دارد. این عمل معمولاً با هدف دور کردن شرمندگی احتمالی ناشی از هدیه‌های فردی و ایجاد یک ژست قدردانی جمعی صورت می‌گیرد. دانش‌آموزان یا والدین آنها، مبلغی را جمع‌آوری می‌کنند تا بتوانند هدایایی مانند یک ضیافت مشترک یا کارت‌های تشکر تهیه کنند.

با این حال، حتی در این حالت جمعی نیز تنش‌هایی پدیدار می‌شود. افراد ممکن است در مورد میزان مشارکت خود نگرانی داشته باشند، از اینکه دیگران مبلغ بیشتری داده‌اند هراسناک باشند، یا در تعیین مبلغ مناسب برای هدیه سردرگم شوند. برخی احساس وظیفه می‌کنند که باید بیشتر از دیگران هدیه دهند تا قدردانی عمیق خود را نشان دهند، در حالی که دیگران ممکن است تمایل داشته باشند مشارکت کمتری داشته باشند تا از هرگونه فشار اجتماعی یا ظاهری اجتناب کنند. این اختلافات پنهان می‌توانند منجر به ناراحتی‌های اجتماعی و حتی ایجاد شکاف بین شرکت‌کنندگان شوند.