بر اساس توافق جدید میان ایالات متحده و ایران، سه حوزه کلیدی شامل همکاری نظامی، روابط اقتصادی و مسائل دریایی مورد توجه قرار گرفته است، در حالی که توافقهای پیشین عمدتاً بر برنامه هستهای ایران متمرکز بودند. این تفاوت اساسی را میتوان به شرح زیر بررسی کرد:
- **همکاری نظامی:** در حالی که توافق هستهای سال 2015 بر محدود کردن فعالیتهای هستهای ایران تمرکز داشت، توافق جدید شامل حمایت محدود ایالات متحده از بخش دفاعی ایران است.
- **روابط اقتصادی:** این توافق تخفیف جزئی در محدودیتهای مالی را نیز در نظر گرفته است که میتواند به بهبود وضعیت اقتصادی ایران کمک کند.
- **مسائل دریایی:** اقداماتی برای جلوگیری از رویاروییهای ناوگان در تنگه هرمز، یکی دیگر از بندهای مهم این توافق است که نشاندهنده تلاش برای کاهش تنشهای منطقهای است.
با وجود هدف اعلامشده این توافق برای کاهش تنشها پس از سالها خصومت، شک و تردید قانونگذاران و متحدان منطقهای در مورد دامنه و قابلیت اجرای آن وجود دارد. علاوه بر این، فعالیتهای هستهای ایران که تحت نظارت بینالمللی جداگانه قرار دارد، در محدوده این توافق قرار نمیگیرد، که نشاندهنده تمرکز محدود آن بر مسائل امنیتی فوری و نگرانیهای اقتصادی است.