دهلی، پایتخت هند، در موج گرمای اخیر، دمایی معادل ۴۳.۵ درجه سانتیگراد را تجربه کرد، اما ساکنان شهر احساس میکردند که گرمای بیشتری را تحمل میکنند. این تفاوت ناشی از عوامل متعدد محیطی است که بر ادراک دمای هوا تاثیرگذارند.
تحقیقات اخیر با استفاده از دوربینهای حرارتی نشان داد که سطوح مختلف شهری، از جمله جادهها، ساختمانها و وسایل نقلیه، میتوانند گرما را به میزان قابل توجهی جذب و ذخیره کنند، که منجر به افزایش دمای محلی میشود. این پدیده به عنوان «جزیره گرمایی شهری» شناخته میشود، که در آن مناطق شهری به طور چشمگیری گرمتر از مناطق روستایی اطراف خود هستند.
علاوه بر این، رطوبت بالا در هوا، کمبود باد و محدودیت در تعریق بدن، که مکانیسم طبیعی خنک شدن است، همه باعث تشدید احساس گرما میشوند. این عوامل در کنار هم، دمای احساسی را افزایش میدهند که ممکن است با دمای واقعی اندازهگیری شده متفاوت باشد.
متخصصان بر اهمیت برنامهریزی شهری برای مقابله با این چالش تاکید دارند. گسترش فضاهای سبز و استفاده از مواد بازتابنده در جادهها و ساختمانها میتواند به کاهش اثر جزیره گرمایی شهری کمک کند و محیطی خنکتر و قابل تحملتر برای ساکنان ایجاد نماید.