امروزه بسیاری از جوانان، از جمله کسانی که در قرن ۲۱ متولد شدهاند یا در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم بزرگ شدهاند، به کشف دوباره فعالیتهای سنتی پرداختهاند که نسلهای قدیمیتر مرتباً انجام میدادند. این فعالیتهایی مانند بافتنی، پختوپز، باغبانی و خیاطی است که اغلب به عنوان «سرگرمیهای مادربزرگ» شناخته میشوند. محبوبیت این سرگرمیها در دنیایی پرشتاب و مبتنی بر فناوری به دلیل ارائه حس آرامش و ارتباط است.
جوانان این فعالیتها را از طریق جوامع آنلاین، رسانههای اجتماعی و سنتهای خانوادگی کشف میکنند و به آنها جذب میشوند. دوری از صفحه نمایشهای دیجیتال، تشویق خلاقیت و ایجاد روابط با دیگرانی که علایق مشابهی دارند، دلایل اصلی این جذابیت است.
برخی نیز این مهارتها را به عنوان روشهای عملی برای دستیابی به زندگی پایدارتر، کاهش وابستگی به کالاهای تولید انبوه و انتقال دانش به نسلهای آینده میبینند.