پدیدهای طبیعی ظریف و کمتر شناختهشده، به نام "درخشش زمین"، وجود دارد که در آن نور خورشید از سطح و جو زمین منعکس شده و به ماه میرسد. این انعکاس، جنبهی تاریک ماه را با درخششی خفیف روشن میکند که گاهی اوقات از زمین قابل مشاهده است. این پدیده، که همچنین به عنوان "نور خاکستری" شناخته میشود، معمولاً در زمان قمر نو رخ میدهد و شبیه لبخندی کمرنگ بر روی سطح تیره ماه ظاهر میشود.
نور بازتاب شده از خورشید، اقیانوسها، ابرها و زمین است و جو زمین نقش مهمی در پراکندگی و تقویت این درخشش دارد. لئوناردو داوینچی، دانشمند مشهور قرن شانزدهم، نظریهای را مطرح کرد مبنی بر اینکه مناطق تاریک ماه توسط نور بازتاب شده از زمین روشن میشود؛ نظریتی که بعداً توسط علم مدرن تأیید گردید.
در حالی که درخشش زمین اغلب نادیده گرفته میشود، فرصتی ارزشمند برای مطالعهی بازتابندگی (آلبدو) زمین فراهم میکند و حتی در تحقیقات اخترشناسان برای تحلیل تغییرات جو هم بر روی زمین و ماه مورد استفاده قرار گرفته است.