در دوران جنگ جهانی دوم، شهر دمفریس در جنوب اسکاتلند به یک پناهگاه امن برای بسیاری از نروژیهایی تبدیل شد که از کشورشان فرار کرده بودند و در سال ۱۹۴۰ توسط آلمان نازی اشغال شده بود. این شهر نه تنها سرپناه و امان را فراهم کرد، بلکه از مقامات دولتی نروژ نیز حمایت کرد تا در شرایطی دشوار، امور کشورشان را از خارج مدیریت نمایند.
دمفریس به نوعی مرکز غیررسمی دولت نروژ در تبعید شد، چرا که یکی از معدود مکانهایی در بریتانیا بود که نروژیها میتوانستند در طول جنگ، فعالیتهای دولتی خود را ادامه دهند. این ارتباط عمیق و تاریخی بین دمفریس و نروژ همچنان در سالهای بعد حفظ شده است و شهر دمفریس هنوز هم اهمیت و نقش خود را در حمایت از نروژ در آن دوران دشوار به یاد میآورد.