زنان در طول موجهای گرمایی به دلیل تفاوتهای فیزیولوژیکی و اجتماعی، آسیبپذیرتر هستند. به طور کلی، درصد چربی بدن بالاتر و توده عضلانی کمتر در زنان، تنظیم دمای بدن را دشوارتر میکند. آنها همچنین کمتر عرق میکنند و شروع تعریق را در دمای بالاتری تجربه مینمایند، که توانایی خنک شدن بدن را کاهش میدهد.
تغییرات هورمونی ناشی از چرخه قاعدگی نیز بر واکنش بدن به گرما تأثیرگذار است. علاوه بر این، عوامل اجتماعی مانند انتظارات فرهنگی و محدودیتهایی که ممکن است زنان را وادار به پوشیدن لباسهای بیش از حد یا کار در محیطهای گرم کند، میتواند خطر ابتلا به خستگی حرارتی، کمآبی و سایر بیماریهای مرتبط با گرما را افزایش دهد.
این ترکیبی از عوامل فیزیکی و اجتماعی نشان میدهد که زنان در معرض اثرات شدیدتر گرمای بالا قرار دارند و نیازمند اقدامات ویژه برای محافظت از سلامتی آنهاست.