فیلم‌های هالیوودی، به ویژه تولیدات بزرگ و پرهزینه مانند فیلم علمی-تخیلی «پروژه هایل ماری» (۲۰۲۱)، به دلیل مدت زمان طولانی خود مورد انتقاد قرار گرفته‌اند؛ بسیاری از آنها بیش از دو ساعت و نیم طول می‌کشند. این موضوع بحث‌های داغی را میان فیلمسازان و مخاطبان ایجاد کرده است، زیرا زمان اجرای طولانی می‌تواند باعث دشوارتر شدن دنبال کردن داستان و کاهش تعامل تماشاگران شود.

این فیلم، که بر اساس رمان پرفروش اندی ویر ساخته شده، تنها یکی از نمونه‌های متعدد فیلم‌های پرهزینه با مدت زمان زیاد است. این روند سوالاتی را در مورد اولویت استودیوهای سینمایی در ارائه نمایش‌های باشکوه و پیچیده یا تمرکز بر روایت‌های خلاصه‌تر و فشرده‌تر به وجود آورده است.

برخی تحلیلگران معتقدند که این تغییر ممکن است منعکس‌کننده تغییر سلیقه مخاطبان باشد، یا اینکه تمایل به گنجاندن زیرداستان‌ها و جزئیات بیشتر در فیلم‌ها افزایش یافته است. با این حال، برخی دیگر هشدار می‌دهند که زمان اجرای بیش از حد ممکن است طیفی از مخاطبان را که ترجیح می‌دهند سرگرمی‌های سریع‌تر و پُرتحرک‌تر را تجربه کنند، دور کند.