یک گونه قارچی جدید که توانایی ویژه‌ای در مقابله با جلبک‌های مهاجم دارد، می‌تواند امیدی برای بازسازی زیستگاه‌های آسیب‌دیده در بریتانیا باشد. این قارچ در شرایطی که جلبک مهاجم رشد می‌کند، به‌خوبی شکوفا می‌شود و به نظر می‌رسد روشی تهاجمی برای کنترل گسترش آن اتخاذ کرده است.

جلبک‌های مهاجم اغلب با رقابت شدید برای منابع حیاتی مانند نور خورشید، آب و مواد مغذی، اکوسیستم‌های بومی را تحت تأثیر قرار داده و منجر به کاهش تنوع زیستی می‌شوند. اما این قارچ جدید، با حمله به جلبک مهاجم، می‌تواند گسترش آن را محدود کرده و فرصت بازیابی برای گیاهان بومی ایجاد کند. حتی ممکن است به معکوس کردن برخی آسیب‌های اکولوژیکی ناشی از حضور جلبک مهاجم کمک نماید.

تحقیقات فعلی دانشمندان بر روی درک مکانیسم‌های عملکرد این قارچ و تأثیرات بلندمدت آن متمرکز است تا امکان استفاده از آن به‌عنوان روشی طبیعی و مؤثر برای کنترل جلبک‌های مهاجم را ارزیابی کنند.