قانون جدید مسکن، با تمرکز بر ارتقاء و بهبود خانه‌های کوچک، معافیت‌های مالیاتی و کمک‌های مالی را برای دولت‌های محلی و شرکت‌های ساختمانی در نظر گرفته است. این قانون، به جای اعمال تغییرات عمده، تشویق به انجام اصلاحات کوچک و تدریجی می‌کند تا تعداد خانه‌های ساخته شده افزایش یابد و شرایط زندگی بهبود پیدا کند.

این رویکرد متفاوت با برنامه‌های گسترده قبلی که بر اصلاحات عمیق تأکید داشتند، است و به جای تغییرات بزرگ، بر گام‌های کوچک و مداوم برای حل چالش‌های مسکن تمرکز می‌کند. حامیان این قانون معتقدند چنین روشی عملی‌تر است، در حالی که منتقدان ممکن است استدلال کنند که این اقدامات ممکن است برای حل مسائل بلندمدت کافی نباشد.