تقسیمبندی افراد بر اساس مذهب یا قومیت سختگیرانه، میتواند منجر به نگرشی رقابتی نسبت به تاریخ شود، جایی که موفقیت یک گروه به عنوان شکست دیگران تلقی گردد. این دیدگاه اغلب اختلافات را اجتنابناپذیر نشان میدهد. جنبشهایی که بر نقش یک دین خاص در هویت ملی تأکید دارند، مانند مسیحیت-ملیگرایی، ممکن است سیاستها و روایتهایی را ترویج کنند که ارزشهای یک گروه را بر دیگران ارجح بدانند و در نتیجه شکافهای اجتماعی عمیقتر شوند. منتقدان معتقدند این نوع طبقهبندیهای تنگنظرانه، تجربیات مشترک و پیچیدهای را که جوامع را شکل داده است، نادیده میگیرد و به جای آن، درکی محدود و مبتنی بر تعارض از گذشته را ترویج میکند.