موسیقی جدید سیار آلوارز با نام «شام مشترک»، تلاش میکند تا به روایتی هنری از یکی از تاریکترین رویدادهای تاریخ معاصر ایالات متحده بپردازد: نسلکشی گرینزبورو در سال ۱۹۷۹. در این واقعه، اعضای یک گروه کمونیستی به دست یک گروه برتریجوی سفیدپوست در کارولینای شمالی جان خود را از دست دادند.
این اثر هنری با هدف برانگیختن احساسات و الهام بخشیدن به مخاطبان برای مبارزه با بیعدالتی و نابرابری خلق شده است، اما پیامی مبهم در دل خود نهفته دارد. اگرچه از قدرت موسیقی و درام برای به تصویر کشیدن درد و پیامدهای عمیق این نسلکشی استفاده میکند، برخی منتقدان معتقدند که نتوانسته است دستوری واضح برای اقدام ارائه دهد.
نمایش «شام مشترک» نشان میدهد که میراث چنین حوادثی همچنان بر جوامع امروز سایه افکنده است. با این حال، پیام موسیقی در نهایت احساسی ناقص و مخاطبان را در مورد گامهای بعدی اقدام، سردرگم باقی میگذارد.