یک کارشناس نظامی، درگیری اخیر را «موفقیت در انجام اقدامات نظامی خاص، اما شکست عمده در رسیدن به اهداف کلی جنگ» توصیف کرده است. موفقیت عملیاتی شامل عملکرد خوب در نبردهای فردی یا مانورهای تاکتیکی مانند تصرف سرزمین‌ها یا شکست دادن نیروهای دشمن در مواجهه‌های خاص می‌شود. با این حال، شکست استراتژیک به معنای عدم تحقق اهداف بزرگتر مانند تأمین صلح بلندمدت، کسب حمایت بین‌المللی یا دستیابی به مقاصد سیاسی است. این موضوع نشان می‌دهد که اگرچه جنبه نظامی جنگ ممکن است موثر بوده باشد، اما برنامه‌ها و نتایج گسترده‌تر موفق نبوده‌اند، که منجر به چالش‌های مداوم برای طرف‌های درگیر شده است.