ریچارد واگنر، آهنگساز برجسته آلمانی قرن نوزدهم، که به خاطر اپراهای خیرهکنندهاش شهرت دارد، جنبهای تاریک در دیدگاههای خود نسبت به یهودیان داشت. نوشتهها و سخنرانیهای او حاوی نژادپرستی شدید علیه این جامعه بود. با وجود این، آدولف هیتلر، دیکتاتور آلمان نازی، از موسیقی واگنر به شدت حمایت میکرد و آن را نماد فرهنگ و هنر آلمانی میدانست. حتی حضور شخصی هیتلر در اجرای آثار واگنر گزارش شده است.
خانواده واگنر نیز روابط نزدیکی با رژیم نازی داشتند که به ترویج و گسترش ایدئولوژی نژادپرستانه آنها کمک کرد. موسیقی او به ابزاری برای تقویت پیامهای ضدیهودی نازیها تبدیل شد. امروزه، این موضوع بحثهای داغی را در مورد اجرای آثار واگنر و احترام به میراث هنری او برانگیخته است.
برخی معتقدند که دیدگاههای ضدیهودی واگنر و استفاده نازیها از موسیقی او، هرگز نباید سبب ستایش یا جشن گرفتن او شود. در حالی که عدهای دیگر استدلال میکنند که باید دستاوردهای هنری واگنر را از عقاید شخصی او متمایز کرد. جنجال اخیر در مورد یک رویداد گرامیداشت واگنر، این چالش پیچیده را نشان میدهد؛ جایی که مردم با نگاه کردن به میراث او در تاریخ و هنر، با مسائل اخلاقی دست و پنجه نرم میکنند.