هوش مصنوعی، با توانایی یادگیری و اتخاذ تصمیمات خودکار، اکنون به ابزاری قدرتمند برای تأثیرگذاری بر احساسات انسان تبدیل شده است. در حالی که رسانههای اجتماعی سنتی با بهروزرسانیهای مداوم و محتوای متعدد توجه کاربران را جلب میکردند، هوش مصنوعی فراتر رفته و مستقیماً بر فرایندهای مغزی دخالت میکند که برای برقراری ارتباطات عاطفی ضروری هستند.
این فناوری پیشرفته قادر است با تقلید از الگوها و رفتارهای انسانی، احساسات مختلف را در افراد برانگیزد. مثلاً، سیستمهای هوش مصنوعی میتوانند شادی، ترس یا کنجکاوی را به گونهای القا کنند که تشخیص تفاوت بین تعاملات واقعی و مجازی برای کاربران دشوار گردد.
با این حال، این مهارت در دستکاری احساسات، نگرانیهایی را نیز به همراه دارد. از یک سو، میتوان از آن برای تأثیرگذاری بر تصمیمگیری افراد، گسترش اطلاعات نادرست یا ایجاد تجربیات اعتیادآور استفاده کرد که رها شدن از آنها نسبت به روشهای سنتی رسانههای اجتماعی دشوارتر است.