بر اساس گزارشها، یک جوان به نام وینسنت، که احساس میکند والدینش دستاوردهایش را به رسمیت نمیشناسند و تشویق کافی از آنها دریافت نمیکند، به دنبال "والدین مجازی" آنلاین رفته است. این والدین مجازی، آفرینندگان محتوای آنلاین هستند که شخصیتهای خود را در فضای مجازی شکل میدهند و با دنبالکنندگانشان به عنوان اعضای خانواده تعامل دارند. آنها مشاوره، عشق و تأییداتی ارائه میکنند که برخی جوانان ادعا میکنند در زندگی واقعی خود از آن محرومند.
این روند در پلتفرمهای رسانههای اجتماعی محبوبیت یافته است، جایی که آفرینندگان اغلب روابط حمایتی عاطفی طولانیمدت با دنبالکنندگان برقرار میکنند و گاهی حتی نقشهای سنتی والدین را تقلید مینمایند. برای وینسنت، این ارتباط دیجیتال به منبعی از راحتی و تأیید تبدیل شده است که تقاضای فزایندهای از جوانان را نشان میدهد که احساس میکنند در زندگی واقعی خود از حمایت عاطفی محرومند.