در دهه ۱۹۹۰، یک ساختمان آپارتمانی کوچک در منطقه کرهایتاون لسآنجلس، که به دلیل جامعه پرجمعیت کرهایهایش شناخته شده است، به فضایی منحصر به فرد تبدیل شد. این مکان برای هنرمندان هویتیافته الجیبیتیکیو+ و فمینیست، محلی امن برای یافتن و اشتراکگذاری آثارشان بود، بدون اینکه نگران تبعیض باشند. این ساختمان با نام «کاسا دِ استرون» به مرکزی برای گردهمایی هنرمندان همجنسگرا و فمینیست تبدیل شد؛ جایی که میتوانستند از طریق هنر، موسیقی و دیگر اشکال خلاقانه، ایدههای خود را آزادانه بیان کنند.
با گذشت زمان، «کاسا دِ استرون» به یک مرکز فرهنگی مهم در منطقه تبدیل گردید. این مکان با ترویج دیدگاههای متنوع و چالش هنجارهای سنتی، به شکلگیری و رشد صحنه هنری محلی و ملی کمک کرد و صدای گروههای حاشیهای را بالا برد.