در رمان علمی-تخیلی جدید پل ترامبه به نام «مرده اما رویای گوسفندان الکتریکی»، داستان در آینده‌ای دور رخ می‌دهد که هوش مصنوعی به سطحی از تکامل رسیده است که پرسش‌های اخلاقی مهمی را مطرح می‌کند. این اثر، ماجرای زنی را روایت می‌کند که متوجه می‌شود قادر است بدن فرد دیگری را با استفاده از فناوری پیشرفته اما خطرناکی که به طور مخفیانه در حال آزمایش است، تحت کنترل خود درآورد. این اختراع، تجربه زندگی از طریق حواس و اعمال شخص دیگری را امکان‌پذیر می‌سازد، اما شرایطی پرتنش و اخلاقاً پیچیده ایجاد می‌کند، زیرا شخصیت اصلی با عواقب چنین قدرتی دست و پنجه نرم می‌کند.

کتاب، مفاهیمی چون هویت، کنترل و خطرات بالقوه پیشرفت تکنولوژیکی بدون نظارت را مورد بررسی قرار می‌دهد، در حالی که مرزهای تفکیک انسان و ماشین در جامعه‌ای به طور فزاینده‌ای در هم می‌آمیزند. پل ترامبه، با تکیه بر این فرضیه، به کاوش در عمق انسانیت و حداکثر محدوده‌ای که برای دنبال کردن نوآوری آماده است، می‌پردازد و هزینه‌های شخصی احتمالی که ممکن است در پی چنین تلاش‌هایی قرار باشد، را به تصویر می‌کشد.