آیتالله علی خامنهای، رهبر عالی ایران که بیش از سه دهه بر این کشور حکمرانی میکرد، دار فانی را وداع گفت و با خود پایان یک دوره مهم در تاریخ سیاسی ایران را به همراه برد. از سال ۱۹۸۹، او به عنوان رهبر جمهوری اسلامی، نفوذ قابل توجهی بر دولت، ارتش و نهادهای مذهبی داشت و سیاستهایی را پیشبرد که بر اساس قوانین اسلامی سختگیرانه و تقویت هویت ملی شکل گرفته بود.
در دوران رهبری آیتالله خامنهای، شاهد محدود شدن آزادیهای سیاسی و سرکوب مخالفتها بودیم؛ اقداماتی که اغلب با دخالت نیروهای امنیتی همراه بود. او همچنین در گسترش نفوذ ایران در خاورمیانه نقش مهمی داشت و از گروههای مسلح و شبهنظامیان در کشورهای مختلف از جمله سوریه، لبنان و عراق حمایت کرد تا قدرت منطقهای این کشور را نشان دهد و رقبای خود را تحت فشار قرار دهد.
میراث آیتالله خامنهای شامل عمیقتر شدن دخالت ایران در امور منطقه و تقویت مدل حاکمیت مذهبی در این کشور است که تاثیرات آن همچنان در سیاستهای داخلی و خارجی ایران مشهود است.